In deze tijd van op jezelf teruggeworpen te worden, lijken mensen creatief te worden.

Hou je bezig met wat je het liefste doet, dus wat mij
betreft duik ik De Smederij weer in.

Om eerst toch even aan te haken bij mijn vorige blog, waarin ik twee vertelopdrachten tegemoet kon zien - eind januari en eind maart - tja, daarvan ging de eerste nog door en de tweede, waarvoor ik me op vakantie in Costa Rica voorbereidde, overduidelijk niet :  29 maart @ Café Bé te Beeckesteijn.

Voor de meiden van de Basiscatechese van de Ichtuskerk in Colmschate vertelde ik over de oneindige rij van vrouwen alléén al in het 'Eerste Testament' (zoals ik het noem),  de Hebreeuwse bijbel zeg maar..     21 vrouwen bij hun namen genoemd en dan sta je nog maar aan het begin van de lange karavaan!

 

Wat ik heel mooi vind, dat ze samen een soort rondedans als ritueel doen bij begin en afsluiting; de woorden erbij zijn:

 

 

Hier staan wij, onder onze voeten de aarde,  boven onze hoofden de lucht.

Vast en zeker, zeker en vast:  mensen vóór ons,  mensen achter ons.

Hier staan wij..    ...samen met God.

 

Wat betreft de vrouwen áchter hen heb ik Debora en Jaël voor het voetlicht gehaald.

Debora - met de mannelijke beroepen van Profeet en Rechter - die op haar oude dag met generaal Barak meeging naar het slagveld. {Hij durfde níet alleen..;)}

En Jaël, die zich als een man gedroeg en de vijandelijke legerleider Sisera met een tentpin aan de grond nagelde.

Tja, ik kreeg voordien wel 'opgetrokken wenkbrauwen' met de vraag of Jaël wel de juiste keuze zou zijn..;)!

 

Café Bé ging om bekende reden níet door,  maar 'wat in het vat zit' ...

 

 

 

Wordt vervolgd ...

 

20-04-2020

vorig bericht >

< volgend bericht